VEDA

Bu sehirden gidiyorum
Gözleri kör olmuş kırlangıçlar gibi
Gururu yıkılmış soyatlar gibi
Bu şehirden gidiyorum.

İnsanlar taş gibi bana yabancı
Ağaçlar bensiz hüküm giyecek bulvarda
Bir tanbur bir yalnızlığı anlatıyorsa
O ışıksız pencereden
Ben onu duymuyor gibiyim
Bir ağaç ölüyorsa kapınızın önünde
Ben onu bile duymuyor gibiyim.

Bu şehirden gidiyorum
Gömerek geceyi içime
Sabahın hüznünü beklemeden
Gidiyorum bu şehirden.

Bu Şiiri Arkadaşlarınızla Paylaşın
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • del.icio.us
  • Digg
  • YahooMyWeb
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • MisterWong
  • SphereIt
  • Technorati
  • Webnews.de
  • MisterWong.DE

You must be logged in to post a comment.

Copyright © 2010 · All Rights Reserved · Şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya varislerine aittir.