DEVRİM
Pazartesi, Kasım 12th, 2007 Posted in Sunay AKIN | Yorum Yok »Temiz kalan tek yerdir devrim bütün bir yıl kirlenen duvarda ama görebilmek icin asıldığı çividen indirilmelidir yapraklari biten takvim Zorbalara direnmektir devrim bir çocuğun annesinin çantasından aldığı paraları altına gizlediğini söylememiştir dövülen hiçbir hali İçinde yaşamaktır devrim dikiş kutusunun ve toplu iğneler gibi bir arada olmayı gerektirir karşı koyabilmek icin zulmüne makas denilen patronun
CUNTA
Pazar, Kasım 4th, 2007 Posted in Sunay AKIN | Yorum Yok »Gördünüz mü keyfini generalin başını sıkarken yüzünde çıkan sivil'cenin
Ayrılık
Cuma, Kasım 2nd, 2007 Posted in Sunay AKIN | Yorum Yok »İki rayı gibiyiz bir tren yolunun yakın olması neyi değiştirir son istasyonun
62 Tavşanı
Pazartesi, Ekim 29th, 2007 Posted in Sunay AKIN | Yorum Yok »Denize dusen bir oyuncaktir Kız Kulesi soruyorum berber koltugundan iki ayna arasinda akip giden goruntume sair olaniniz hangisi Pencere tullerine gelinlik diye sarilan o kucuk kiz nerede simdi gemim coktan batti denize inen tum filikalarıma erkekler bindi Duvardaki yangin dugmesini orten cam parcasiyim kurtulusun olacaksa hic dusunme ayakkabinin topuguyla kir beni
GECE KONDU
Pazar, Ekim 28th, 2007 Posted in Sunay AKIN | Yorum Yok »Umut dolu tarlakuşları kentin kıyısına hep gece kondu
AYRILIK ŞİİRİ
Pazar, Ekim 28th, 2007 Posted in Sunay AKIN | Yorum Yok »Her satırı Mendireğe dizili karabataklara benzeyen Bir mektup bırakarak balıkçı koyundan sisler icinde uzaklaşan kayık gibi bir sabah usulca ayrıldın koynumdan Bütün yolcularını Boğaz köprüsünün çaldıgı Araba vapurunun boş seferleri gibi yanlızca rüzgâr gezinir sensiz yüreğimde Durgun bir sudur aslında deniz ki çocukların acemi oltalarını denedikleri kuytu bir iskelenin tahtaları altına yazdıgım ayrılık siirini okudukca dalgalanır...
DUDAK PAYI
Salı, Ekim 23rd, 2007 Posted in Sunay AKIN | Yorum Yok »Çay bardağında Bırakılan dudak payı Kadar bile Uzak kalamam Gözlerine Yakın olsun isterim Ellerime ellerin Yanındaki beton binaya Yaslanması gibi Köhne bir evin Seni bir çivi Gibi çaktım Çünkü beynime Ve toplayıp Bütün kerpetenleri Attım denize
CEPHEDE
Pazar, Ekim 7th, 2007 Posted in Sunay AKIN | Yorum Yok »Aslında ben daha güzel ölürdüm Arka bahçede askercilik oynarken Tahta tüfeğimle toprağa uzanır Annemin sesiyle doğrulurdum hemen "Çabuk kalk üstün kirlenecek hınzır!" Yerdeyim yine bak anneciğim Ne olur kızma adımı çağır
Aile Boyu
Perşembe, Mayıs 3rd, 2007 Posted in Sunay AKIN | Yorum Yok »Ezilmiş bir çocukluk benimkisi bir iskelenin vapurların yanaştığı yüzüne asılıdır üç tekerlekli bisikletimin lastikleri Annesiz büyüdüm çünkü yani serçeydim kar üstündeki ve arka bahçesinde kasabın beslediği kuzu Dudaklarımı,işte bu yüzden aile boyu bir şişeye değdirip içmeyi severim gazozu.
