MUHAYYER
Perşembe, Mayıs 15th, 2008 Posted in Attila İLHAN | Yorum Yok »Önemli gizli boyutlarıyla yeryüzündeki yaşantımız Ne kadar azdır yaşadığımızdan yaşadığımızı sandığımız Söylediklerimizle değil söylemediklerimizle varız O gün ki ölümün perdesine yapayalnız yansırız Ne kadar azdır yaşadığımızdan yaşadığımızı sandığımız Bir incesaz ki süreklidir yaprak döken korularda Çılgınlıkları oluşturur en çapraşık duygularda Büyük çıkmaz akla gelip de sorulmayan sorularda Bazı ...
NASIL BIR SEVDAYSA…
Cuma, Mayıs 2nd, 2008 Posted in Attila İLHAN | Yorum Yok »Ay cok mu gecikti nerdeyse çıkar Sen yalnızlığıma varır varmaz Az sonra yağmuru durduracaklar Rüzgarı değiştirdim Ustura ağzı poyraz Yok canım yıldızları unutmadık Mutlaka yerlerinde bulunacaklar Kenarı yaldızlı mavi bir karanlık Sütlü çıplaklığını örtecek kadar Senin için olduğu asla bilinmeyecek Yapraklarını birden dökecek dutlar Şafak sökerken sekiz on kadar şimşek Balkonda işlemeli ...
MAHUR BESTE
Perşembe, Nisan 24th, 2008 Posted in Attila İLHAN | Yorum Yok »Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız O mahur beste çalar müjganla ben ağlaşırız Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız O mahur beste çalar müjganla ben ağlaşırız Bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı Güneşten ışık yontarlardı sert ...
KORKARIM
Perşembe, Nisan 10th, 2008 Posted in Attila İLHAN | Yorum Yok »Ay soluk soluğa Yıldızlar akla ziyan bir irilikte Uzaydan yanmış kibrit kokuları Koklasam korkarım Koklamasam... Gizli yılan ıslıklarıyla özsuyu zaptediyor Henüz birer iskelet gibi çıplak Aşağıdan yukarıya agaçları Çiçekleri uyandı uyanacak Koparsam korkarım Koparmasam... Öyle yoğun bir elektrikle Çıtırdar ki saçları Kim değse tutuşacak Dokunsam korkarım Dokunmasam... Gözleri bir yangın başlangıcıdır Dudakları kırmızı alarm Uğultusu şehre yayılır Sokak sokak Tutulsam ...
MAHUR BESTE
Çarşamba, Mart 26th, 2008 Posted in Attila İLHAN | Yorum Yok »Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız O mahur beste çalar müjganla ben ağlaşırız Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız O mahur beste çalar müjganla ben ağlaşırız Bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı Güneşten ışık yontarlardı sert ...
KORKARIM
Çarşamba, Mart 26th, 2008 Posted in Attila İLHAN | Yorum Yok »Ay soluk soluğa Yıldızlar akla ziyan bir irilikte Uzaydan yanmış kibrit kokuları Koklasam korkarım Koklamasam... Gizli yılan ıslıklarıyla özsuyu zaptediyor Henüz birer iskelet gibi çıplak Aşağıdan yukarıya agaçları Çiçekleri uyandı uyanacak Koparsam korkarım Koparmasam...
HERŞEYİ BİRDEN İSTEMEK
Salı, Mart 25th, 2008 Posted in Attila İLHAN | Yorum Yok »O kitabı da okudum bitirdim Hani o genç kızın beni unuttuğu Bir ara fena halde fikrindeydim Dudağındaki nem gözündeki buğu Durmadan hayal değiştiriyorduk Çetrefil bir hayat herkesin korktuğu Kaderlerimiz kalındı sevinçlerimiz çabuk Yaşamadan dağılıyor yarısından çoğu Erteleyip durduk suç ortaklığımızı Asıl ben yanlıştım o yanlıştı bazı Çünkü gecikmenin ağır yorgunluğu Yanıldığımız ...
USTURANIN AĞZINDA
Pazartesi, Mart 24th, 2008 Posted in Attila İLHAN | Yorum Yok »Yıllar var ki serçeleri unutmuşum Üzerimden gökyüzünü almışlar gibi Asfaltların karanlığında boğulmuşum Ufacık oysa hep böyle uçuşurlarmış Karlı ağaçların arasında alfabemdeki İyimserlikleri bir türlü anlaşılmamış Yıllar var ki serçeleri unutmuşum Kuruş kuruş beni vurmuş öldürmüşler Boşa çıkmış başkaldırmam sarhoşluğum Onlarsa benim için ışık biriktirirlermiş Şafak kapılarında gülüşürlermiş Çocuk zenginlikleri hiç bitmemiş ...
YASAK SEVİŞMEK
Perşembe, Mart 13th, 2008 Posted in Attila İLHAN | Yorum Yok »Öteki kapımdan gel bunu açamazsın Eski gözlerinle gel öldürmek vakti gel Hem tetik bulun ardında biri olmasın Hanidir ben bu evde saklanıyorum Adımı değiştirdim başka bir adla yaşıyorum Gece gündüz siyah gözlük kullanıyorum Öteki kapımdan gel bunu açamazsın Sabaha karşı gel bütün gözlerinle gel Pancurların gerisinde kararıyorum İçime belalar ...
ELİMDEN GELEN BU
Çarşamba, Mart 5th, 2008 Posted in Attila İLHAN | Yorum Yok »Elimden gelen bu ben iki kişiyim Çoğalmak neyse ne azalmak zor Birisi seni her an bırakıp gittiğim Öbürü kan gibi tutulmuş seviyor Ağzındakı acı alnındaki çizgiyim Gözlerine kirli bir bulut getirdim Hiçbir sevinç aydınlığı onu silemiyor Elimden gelen bu ben iki kişiyim Birisi kapadığın kapılardan gitmiyor Yağmur yağmaksa o ...
