Dayazda gördüm derini
Hayırda gördüm şerrini
Ömrün iyi günlerini
Yola saldım, pisi kaldı.

Ömür ki, var birce karış
İlki savaş, sonu barış.
Katar geçti, buruş buruş
Yüz gözümde isi kaldı

Unutulmuş çoktan beri
Dünyanın toy düğünleri
Gelip geçti şen günleri
Derdi, gam gussası kaldı.

Katar gider öz başına
Yettim ihtiyar yaşına
Yetirem menzil başına,
Sonuncu döngesi kaldı

Tanrım sana bu güzel elleri vermeseydi
Masmavi gökyüzünü gözlerin görmeseydi
Dünyada olanlara aklın hiç ermeseydi
Böyle mi düşünürdün sen özürlü olsaydın

Candan sevdiğin biri bu hale düşse idi
Belki sana bir ibret belki bir hisse idi
Felek sana müebbet bir ceza kesse idi
Böyle mi düşünürdün sen özürlü olsaydın

Kutsaldır özürlüye vereceğin her emek
Ona nasılsın deyip yüzüne gülümsemek
İnsana yakışır mı ondan bana ne demek
Böyle mi düşünürdün sen özürlü olsaydın

Neden hor görüyorsun tanrı verdiği canı
Belki onunda vardır senden üstün bir yanı
Asla dilemem ama Allah korusun hani
Böyle mi düşünürdün sen özürlü olsaydın

Gelin bu insanlara artık sahip çıkalım
Çevresine örülmüş duvarları yıkalım
Vicdanına danışıp bir hesap yap bakalım
Böyle mi düşünürdün sen özürlü olsaydın

İbrahim Yavuz

Ufkunla doğacak elbette yarab
Uzakta görünen bembeyaz sebap
Dirilecek bir gün şu ruhu bitap
Yakarıp Mevla’ya yalvarsam her an

İçimde bir his söylesem mi bilmem
Her gün hep aynı yol hep aynı yaşam
Duygularımı bir anlatabilsem
Yakarıp Mevla’ya yalvarsam her an

Söz:Riyad Tezcan
Beste:Riyad Tezcan

Bilgisi ışık saçar,
Sözleri gönül açar,
Ruhum sevinçen uçar,
Sevgili öğretmenim.

Bekliyoruz yolunu,
Sardık sağla solunu,
Uzat bize kolunu
Sevgili öğretmenim.

Toplandık dizi, dizi,
Sev, okşa hepimizi,
Sensin okutan bizi,
Sevgili öğretmenim.

Doğru yol gösterirsin,
Okutur, eğitirsin,
Bize bilgi verirsin,
Sevgili öğretmenim.

Seni candan severiz,
Saygı duyar överiz,
Ellerinden öperiz,
Sevgili öğretmenim!..

Ali Osman ATAK

Yenilikleri
Hep o düşünmüş
Milleti için,
Ağlamış, gülmüş

Çocuk kalbimle,
İlk onu sevdim.
Atatürk benim
Başöğretmenim

Tarık ORHAN

Ben çaresizliğin filizlendiği yerde ümit,
Korkunun mayalandığı yerde yürek,
Güçsüzlüğün güçlendiği yerde bilek olmak istiyorum.
Ben öğretmen olmak istiyorum…

Şu öksüz yavruya sımsıcak kucak,
Şu yetim çocuğa yanan bir ocak,
Çorak topraklara yağan yağmur,
Azgın sulara, bend,
Mehmed’imin elinde çağlar açan kılıç,
Ben ana, ben baba, ben Fatih, ben İbni Sina,
Ben Mimar Sinan olmak istiyorum.
Ben öğretmen olmasam diyorum,
Kim ekecek tohumları toprağa.

Ben ressamımın elinde fırça, tualinde renk
Bestekarımın en içli şarkısında nağme,
Hattatımın, nakkaşımın elinde kalem;
Ben Hoca Ali Rıza,
Ben Itri, Leyla Hanım,
Ben öğretmen olmak istiyorum.

Ben zehirli mantarların,
Deve dikenlerinin,
Ayrık otlarının boy attığı verimsiz bir toprak değil,
Ben,
Kırlarda elvan elvan çiçeklerin açtığı,
Dağlarında hür kuşların uçtuğu,
Pınarlarından susayanın içtiği,
Yollarından yiğitlerin geçtiği
Çiftçisinin başak, başak kardeşliği biçtiği
Bir vatan olmak istiyorum;
Ben, öğretmen olmak istiyorum.

Ben Hakk’a yönelen alınlarda nur,
Vatan topraklarını çevreleyen sur,
Mehmetçiğin göğsünde “iman”
Gençliğimin damarlarında “asil kan”
Bu zulme eğilmeyen baş,
Ben vatan için ağlayan gözlerde yaş,
Barışta güvercin, savaşta kartal olmak istiyorum;
Ben, öğretmen olmak istiyorum.

Nejat SEFERCİOĞLU

Kalan yalnızlık vardır artık akşamlardan
televizyon yalnızlığı renk yalnızlığı insan
şiir çekilmektedir köhnemiş rüyalarımızdan
geveze ve umutsuz şizofren ve unutkan
cinnet modern kır kahvelerinde hafta sonu romantizmi
cinnet modern birdenbire bir köprünün tastamam hayali

bir kadın bir çocuğu kucaklayacakken kurcalamıştır
acı doludur o devlet sarısı zevksiz koltuk
dönülmez dünyaya vakit hail olmuştur dönülmez
şuramıza gelip oturmuştur yoksulluk
cinnet modern gloria jeans’te sumatra bilmem ne kahvesi
cinnet modern abdullah gülün ülkemize cumhurbaşkanı seçilmesi

aynalı sözler bulup biçimsel denemelere girişip politikayı keşfedip
ruhlarımızı yağmalamak isteyenler için tekmil verip
kıymetli katkılarımız için cep saati tazminat plaket öpücük alıp
birikmiş paramızla 1.39 la on yıl vadeyle
vadesi dolmuş insanlığın mezarına işeyen o amerikalı pis adamın adını sapıklık gibi sapkınlık gibi rafızilik gibi çift elle çift bıçakla çifte çubukla toprakla irtibat halinde ayakkabilarını çıkarıp ellerine alıp ayaklarını toprağa basıp beşiktaşı semt takımı olduğu için severken kapitalizmi yeniden icad edip alen abi papa olsana diye bağırınca
sanki kazanda bir ayaklanma bastırılıyor kazan türkleri diye birileri var kaplanlı belgeselden hemen sonra çıktı televizyonda çıktı
televizyona baykal da çıktı inanamazsın lafın sözün belini kırıyor
sokakları bar adlarıyla tanıyan yaşı geçkin kızların mutlu evlilik hayalleri bir kez daha eczaneye
eczanelerde ağrı kesici var bepanten var işe yarar nesneler solgun kimesneler var
ihraç fazlası gibi hissediyorum kendimi sypralex iyi geliyor
donuk mat kimsesiz bir cihangir sokağında
zaten o garson çocukta ayrılmış o kafeden
doluşalım kafelere sevişelim ama üremeyelim
dikkat edelim aile planlamasına kardelenler kampanyasına destek verelim
modernleşelim adamın canını sıkmayalım hırt pırt yapmayalım değil mi eren safi
türk şiirine teknik bir arıza nedeniyle ara verelim

suyun akarını bulalım etliye sütlüye karışmayalım
senede iki takım elbise ramazanda erzak alalım patronla yemeğe çıkalım
patronu kafaya alalım şehrimizin düşman işgalinden kurtuluşunu coşkuyla kutlayalım şehrimiz kurtulsun kuran da okuyalım ama ardından yürüyelim o mezara anı defterlerini dolduralım gayrı safi milli hasılamızı

özallı yıllar tabi çok önemli yıllardı
entegrasyon kelimesi amma ritmik ejekilasyon gibi
akar gider durmaz gider sokaklarda liseli kızların aman allah bacakları süt ve bal
bal işine girelim kaçkarlardan bi arkadaş bal yollasın biz istanbulda doğal beslenme meraklısı aptallara satalım selahattin yusufla unisex tişört tasarımı işine de girebilirim her an
her an hatırı sayılır bir cinnet geçirip ot yok mu lan taş yok mu hadi kitabınız yok ulan allahınız da mı yok diyerek nara atarak sonunda paşa olan semtlere iki oda bir salonlara sabahlamalara sarayın tavuklu çorbalarına kadir abimizin lan saray padişahlık geri gelsin
yıkalım değerleri kurumları kurumsal olalım iletişim müdürlüğü ihdas edelim insan hakları şefliği insan hakkını alabilir mi bu dünyadan test edelim
iş başvurusu formu dolduralım kravat takalım siyah takım elbiseyi indirim var daniel lacture’den alalım hasta olalım kusalım tiksinelim bıyıklılardan bıyıklılar tehlike arzetsin terörist olsun bıyıklılar hasta olalım kusalım tiksinelim
cinnet modern

usul usul şehre bir dalgakıran çekiliyor
insan yazdıkça
insan söyledikçe
daha da sakinleşiyor.

İsmail Kılıçarslan

Şiiri Dinleyin:

Şiir Yorum: Tarık Tufan - Düş Vakitleri

Ereceğim sana usta, barışta, başarıda
Öyle
Güçlüsün ki
Güçleneceğim
Öyle yücesin ki, yüceleceğim
Düşüne düşüne seni kocaman kocaman
Dağlara, dağlara karışacağım

Ozan mıyım, ordu muyum, su muyum anlaşılmaz
Çağlar upuzun allığı yüreğimde ülkünün
Sanki bayrak bir kalemdir, sanki gökler bir kağıt
Sanki ellerim gece
Sanki ellerim gündüz
Yazacağım seni daha, bir daha
Ben senin ölümünle yarışacağım

Yolunda yürüyeceğim Atatürk;
Ana baba oğul kız
Dere tepe bucak köy
Yeryüzü yaşamalarımla değil
Oralarda, senin gittiğince!

Atatürk, taşıyacağım
Çanakkale’de, Sakarya’da, Çankaya’da, al al
Senin taşıdığını;
Yurdun gök ülküsü
Dalgalanırken
Senin bayrağını yücelteceğim.
Senin çıktığınca.

Karanlık mağaranın kapısında durduk,
Geçerken bıraktık taşı.
Sustu büyük bağırmasında,
Gecelerin ve ormanların sırdaşı.

Artik bizim gibi değil,
Su içmez, kımıldamaz.
Uyanıklığı hiç yok,
Uykusu az.

Öyle garip ve öyle sade,
Süsler yapacağız süslerinden.
Tüyleri gibi aydınlık,
Ve bir şey görmeyen.

Hazır, etrafın düşmanlığında,
Zaferin bitmez tükenmez yemeği.
Aklımızın, korkumuzun, ellerimizin,
Beraber yiyeceği !